SCENARIUSZ 57  - 17.06.2020
TEMAT : Pożegnania nadszedł czas . Pocieszajki dla maluszków.                                                     
Cele główne
• rozwijanie mowy,
• zachęcanie do wspominania pobytu w przedszkolu,
• rozwijanie sprawności manualnej.

Cele operacyjne
Dziecko:
• wypowiada się zdaniami rozwiniętymi,
• wspomina pobyt w przedszkolu,
• wykonuje pracę plastyczną.

Przebieg dnia

•• Słuchanie piosenki Na zawsze zapamiętasz. Rozmowa na temat tekstu piosenki.
nagranie piosenki, , dowolny instrument .https://poczta.wp.pl/api/v1/emls/ccb3ff651471d9ec6e431ed4/attachments/1.4
Ref.: Choć ostatnie to w przedszkolu dni,
choć rozstania, pożegnania czas,
to mówię ci, to mówię ci – nic tak naprawdę nie rozłączy nas.
To mówię ci, to mówię ci – nic tak naprawdę nie rozłączy nas.
I. Na zawsze zapamiętasz, jak Lena wciąż płakała,
podarty elementarz przez Olka i Michała.
Jak Ada jeść nie chciała, Jaś zasnął pośród lalek.
Jak Ola kompot raz wylała na całą naszą salę.
O-jojo-jojo-joj!
Ref.: Choć ostatnie…
II. Uśmiechniesz się, gdy wspomnisz ludziki z plasteliny,
jak Bartek ćwiczył skoki, a Karol – śmieszne miny.
I kłótnie Ani z Basią, i miśka brzuch rozpruty.
Jak Kasia kiedyś zapomniała na spacer włożyć buty!
O-jojo-jojo-joj!
Ref.: Choć ostatnie…
III. Pomyślisz, jakie miłe widziałeś teatrzyki.
Piosenki i zabawy, występy i wierszyki.
Wspomnienia będą czekać w albumie ze zdjęciami.
Bo to przedszkole zawsze będzie tu,
w myślach, razem z nami!
Tak, tak, tak, tak!
Rodzic zadaje pytania dotyczące tekstu piosenki.
− O czym jest ta piosenka?
− Jakie zdarzenia zapamiętacie z naszego przedszkola?
• Określanie charakteru melodii oraz liczby zwrotek piosenki.
• Zaznaczanie uderzeniem w instrument refrenu piosenki.
• Ćwiczenia emisyjne na sylabach: wa, wo, wi.

•• Ćwiczenia poranne – zestaw nr 39.
Bębenek.
• Zabawa orientacyjno-porządkowa Samochody.
Dziecko biega w różnych kierunkach, naśladując rękami poruszanie kierownicą. Wydaje odgłosy poruszającego się samochodu: brr, brr lub brum, brum. Na sygnał – uderzenie w bębenek – zatrzymuje się i trąbi: pi, pi, pi. Dwa uderzenia są sygnałem do ponownego poruszania się.
• Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Trawa i chmury.
Na hasło: Trawa, dziecko przykuca; na hasło: Chmury, staje na palcach, wyciąga ręce
w górę i porusza nimi w prawo i w lewo – naśladuje chmury płynące po niebie.
• Ćwiczenie tułowia – skręty – Śledzimy lot samolotu.
Dziecko siedzi skrzyżnie. Jedną rękę ma na kolanach, a z drugiej tworzy daszek nad oczami.
Wykonuje skręt tułowia i głowy uniesionej do góry w jedną, a następnie w drugą stronę
– obserwuje lot samolotu.
• Ćwiczenie równowagi – Rysujemy koła.
Dziecko, w staniu na jednej nodze, rysuje stopą w powietrzu małe koła i duże koła. Ćwiczenie
wykonuje raz jedną, raz drugą nogą.

Zajęcia 1. Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Pocieszajki dla maluchów.
•• Zabawa Z czym kojarzy się przedszkole.
Karton z obrazkiem przedszkola, mazak.
Dziecko podaje skojarzenia z przedszkolem, a rodzic zapisuje je wokół obrazka przedszkola. Np. uśmiech, sympatia, dobre obiadki, różne zabawki, troskliwość, zrozumienie…

•• Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Pocieszajki dla maluchów.
Książka (s. 86–89) dla dziecka.
Ada była bardzo dumna z tego, że po wakacjach pójdzie do szkoły. Będzie miała kolorowy plecak, a w nim książki, zeszyty i piórnik z przyborami. Bardzo chciała się nauczyć samodzielnie czytać, bo obiecała Olkowi, że w przyszłości to ona przeczyta mu bajkę na dobranoc, a nie odwrotnie.
Na zakończenie ostatniego roku w przedszkolu zaproszono wszystkich rodziców, a młodsze
grupy zadbały o niespodzianki: zaśpiewały pożegnalne piosenki i wręczyły starszakom samodzielnie przygotowane sadzonki drzewek szczęścia w małych doniczkach.
Grupa Ady odwdzięczyła się przedstawieniem teatralnym dla maluchów o misiu, który
trafił do przedszkola i niczego nie potrafił robić samodzielnie: nie umiał sam jeść, ubierać się,
wiązać sznurowadeł i budować domku z drewnianych klocków. Nie wiedział nawet, że przed
jedzeniem trzeba myć łapki, ani nie znał słów: „proszę, dziękuję, przepraszam”. Ten miś musiał się wszystkiego nauczyć w przedszkolu, a dzieci mu w tym pomagały.
Był to teatrzyk kukiełkowy, w którym Ada przedstawiała postać dziewczynki o imieniu Basia.
Tomek trzymał kukiełkę niedźwiadka, a Basia uczyła misia, jak należy myć łapki:
– O! Popatrz, misiu, 
tu jest łazienka,
wodą się zmywa
farbę na rękach,
a ty masz łapki
całe w powidłach,
więc musisz użyć wody i mydła!
Piotrek, Janek i Paweł poruszali kukiełkami zielonych żabek i śpiewali piosenkę:
Kum, kum, kum!
Rech, rech, rech!
Było przedszkolaków trzech.
Hopsa, w lewo!
Hopsa, w prawo!
Skaczą zwinnie. Brawo! Brawo!
Ucz się, misiu, z nimi ćwicz,
skacz i do dziesięciu licz!
Tu następowała wyliczanka do dziesięciu: jeden, dwa, trzy, cztery, pięć i tak dalej…
Potem na scenie pojawiły się symbole pór roku: słońce, bałwanek, kasztany i skowronek.
Dzieci z młodszych grup doskonale wiedziały, które symbolizują wiosnę, lato, jesień i zimę.
Na zakończenie przedstawienia wszystkie starszaki ukłoniły się pięknie i wyrecytowały:
– Nie płaczcie, kochani, gdy nas tu nie będzie,
nasz wesoły uśmiech zostawimy wszędzie,
a gdy po wakacjach znajdziemy się w szkole,
będziemy wspominać kochane przedszkole!
Młodszym dzieciom bardzo podobało się przedstawienie, a po spektaklu wszyscy chcieli
obejrzeć z bliska kukiełki. Ada stanęła pod oknem i przyglądała się swoim koleżankom i kolegom.
Z jednej strony cieszyła się na myśl o szkole, z drugiej jednak czuła, że będzie tęsknić.
– Trochę mi smutno – powiedziała do Kasi.
– Mnie też – odpowiedziała dziewczynka. – Nauczyłam się tutaj pisać swoje imię: K A S I A –
przeliterowała.
– A ja się nauczyłam sama korzystać z łazienki, bo jak byłam mała, to nie umiałam spuszczać
wody – dodała Ada.
– Piotrek mi pokazał, jak bezpiecznie zjeżdżać ze zjeżdżalni i wspinać się po drabinkach.
– Mnie też!
– I umiemy już rozpoznawać kształty: kółka, trójkąty, prostokąty i kwa… kwa… – zająknęła
się Kasia.
– Kwadraty – dokończyła Ada.
– Tak! Kwadraty!
– I co jeszcze?
– Pani pokazała nam, jak się kroi warzywa, tak żeby się nie skaleczyć.
– I już umiemy same zrobić sałatkę z majonezem – odparła z dumą Ada.
– A pamiętasz, jak lepiłyśmy pączki z piasku do naszej cukierni? Tomek ugryzł jednego i pani
kazała mu szybko wypłukać buzię.
– Cha, cha! Nigdy tego nie zapomnę.
– I piekliśmy ciasto na Dzień Mamy, a wyszedł nam zakalec!
– Pamiętam. Pani polała je rozpuszczoną czekoladą i powiedziała, że takie ciasto jada się
we Francji.
– Było bardzo dobre. Wszyscy prosili o dokładkę.
Dziewczynki wymieniły jeszcze wiele wesołych wspomnień i obiecały sobie, że będą odwiedzać swoje przedszkole i ulubioną panią. Pożegnały się z innymi dziećmi, z kucharkami, panem „złotą rączką”, który potrafił naprawić każdą rzecz, a nawet z zabawkami.
Przed wyjściem z przedszkola Ada położyła coś ukradkiem w swojej szafce w szatni.
– Co tam zostawiłaś? – zdziwiła się mama.
– Zostawiłam pudełko z pocieszajkami.
– A co to są pocieszajki?
– To są kolorowanki ze zwierzątkami. Powiedziałam pani, że jak jakiś maluch będzie płakał,
to może mu dać taką kolorowankę i poprosić, żeby pomalował smutne zwierzątko.
Ja też kiedyś płakałam za tobą w przedszkolu i wtedy pomalowałam krowę na żółto. Świeciła
jak słońce i od razu mi było lepiej.
– To wspaniały pomysł – mama spojrzała z podziwem na Adę i mocno ją przytuliła.
– Pa, pa! Przedszkole! – powiedziała Ada. – Kiedyś cię odwiedzę.

•• Rozmowa na temat opowiadania.
− Co przygotowała grupa Ady na pożegnanie przedszkola?
− Co przygotowali młodsi koledzy?
− Co robiły Ada i Kasia?
− Kogo pożegnała Ada?
− Co to były pocieszajki Ady?
− Gdzie je zostawiła?

•• Ćwiczenia w książce.
Książka (s. 86–89) dla  dziecka.
Czytanie tekstu znajdującego się pod ilustracjami.

•• Nauka wierszyka z opowiadania fragmentami, metodą ze słuchu.
Nie płaczcie, kochani, gdy nas tu nie będzie,
nasz wesoły uśmiech zostawimy wszędzie,
a gdy po wakacjach znajdziemy się w szkole,
będziemy wspominać kochane przedszkole!

•• Wspominanie przez dziecko tego, co zapamiętało z pobytu w przedszkolu.

•• Zabawa ruchowa – Po muszli ślimaka.
Kreda, sznurek/wstążka.
Dziecko siada na podłodze z wyprostowanymi nogami; przesuwa się do przodu, nie uginając nóg i nie pomagając sobie rękami. Idzie tip-topkami – po linii przypominającej kształt muszli ślimaka, narysowanej kredą na podłodze lub ułożonej ze sznurka, wstążki.

Zajęcia 2. Obrazek o lecie – wykonanie prezentu dla kolegi/koleżanki na pożegnanie
przedszkola.
•• Oglądanie reprodukcji malarskich.
Dla dziecka: wyprawka, reprodukcje malarskie: Claude`a Moneta Stogi siana w Giverny;
Olega Sumarokova Kobieta pod parasolem odpoczywająca na plaży.
Dziecko ogląda reprodukcje, określa, z jaką porą roku się kojarzą i dlaczego.

•• Zapoznanie ze sposobem wykonania prac.
Dla dziecka: kartka A5, kredki, farby plakatowe, pędzelek, kubeczek z wodą, pastele, kartka 
z kolorowego bloku technicznego, klej, bibuła, kolorowy papier.
• Wykonanie na kartkach formatu A5 obrazka o lecie (wybraną techniką).
• Ozdabianie powstałych ramek kulkami z kolorowej bibuły lub kawałkami kolorowego papieru.
• Podpisanie się, samodzielnie, z tyłu obrazka.
•• Porządkowanie miejsc pracy.

Zabawy na świeżym powietrzu

•• Masaż pleców.
Dziecko klęka, podpierając się rękami o podłogę, pozwalając głowie swobodnie zwisać. Rodzic staje z boku i także klęka, ale pozostaje wyprostowany, z wolnymi rękami,  kładzie ostrożnie ręce na plecach dziecka i wykonuje masaż (klepie, głaszcze, stuka…). Po chwili następuje zmiana ról.
•• Karta pracy, cz. 4, s. 72.
Odszukiwanie na obrazku piłek. Określanie ich położenia. Rysowanie po śladzie drogi piłki
do bramki.

•• Zabawa z elementem ćwiczeń ortofonicznych – Różne pojazdy.
garnek, łyżki 
Rodzic gra na garnku. Dziecko swobodnie maszeruje w dowolnych kierunkach pokoju. Na ustalone hasła wyrusza na wycieczkę różnymi pojazdami:
− stuka łyżką o łyżkę  – porusza w różnych kierunkach, naśladując odgłos jadącego pociągu: tuf, tuf, tuf,
− miarowe uderzanie w garnek – naśladują jadące autokary, wydając dźwięki: tur, tur, tur,
− mocne uderzanie w garnek i potrząsanie złożonymi łyżkami ( stukajacymi o siebie ) – biegnie drobnymi krokami, naśladując jadące motocykle: drum, drum, drum, wrr, ręce naśladują trzymanie kierownicy.