SCENARIUSZ 48 - 02.06.2020
TEMAT: Emocje. Co jest cięższe, a co lżejsze? 

Cele główne
• porównywanie masy przedmiotów,
• zapoznanie z działaniem wagi szalkowej,
• rozwijanie sprawności fizycznej.
Cele operacyjne
Dziecko:
• stosuje słowa: ciężki, lekki, cięższy od, lżejszy od, o takiej samej masie,
• porównuje masę przedmiotów umieszczonych na wadze szalkowej,
• aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.

 ZABAWY NA DOBRY POCZĄTEK

•• Słuchanie piosenki Dziwni goście. NAGRANIE https://youtu.be/Mq5LVKj8pXQ
Nauka refrenu.

I. Przyszła do mnie dziś pani Złość.
Krzyczy, że całego świata ma już dość!
Nogą głośno tupie i pięści pokazuje,
brzydkie miny stroi. O! O! O!
A za chwilę wszedł wielki Śmiech
i za brzuch się gruby trzyma, ech, ech, ech!
Tak się głośno śmieje, że łzy ze śmiechu leje,
i żartuje sobie: he, he, he!
Ref.: E e e emocje, tacy dziwni goście,
złoszczą, śmieszą, smucą, straszą nas.
Czy jest na to czas i pora, czy nie czas.
E e e emocje, czasem ich wyproście.
Bo i tak powrócą w inny czas,
jeszcze raz i jeszcze raz, i jeszcze raz.
II. Potem Smutek wpadł, tutaj siadł,
łzy mu kapią z mokrych oczu: kap, kap, kap.
Nic go nie ucieszy i nikt go nie pocieszy.
Smutku, przestań płakać, tak, tak, tak!
A na koniec: ciach! Wskoczył Strach!
Trochę boi się wszystkiego, ach, ach, ach!
Wielkie zrobił oczy i jak tu nie podskoczy!
Idź już, Strachu, sobie: sio, sio, sio!
Ref.: E e e emocje…

•• Ćwiczenia emisyjne.
Ćwiczenia z wykorzystaniem słów i sylab, melodii wymyślonych przez rodzica.:
− Złość, złość – mam jej dość; radość wielka, he, he, he, o, o!
•• Zabawa Wyrażamy emocje – rozwijająca zdolność koncentracji podczas działania oraz koordynacji
słuchowo-wzrokowo- ruchowej.
Nagranie piosenki Dziwni goście, odtwarzacz CD, obrazki przedstawiające twarze wyrażające
różne emocje, różne dostępne instrumenty.
Przykład:
Na dywanie leżą ułożone obrazki. W rytmie nagrania piosenki dziecko maszeruje w określonym
kierunku. Na przerwę w nagraniu dziecko zatrzymuje się, a rodzic czyta tekst Bożeny Formy:
Kiedy na niebie słoneczko świeci,
cieszą się bardzo dorośli i dzieci.
Rodzic zadaje pytanie.
−− W jaki sposób można wyrazić emocje dorosłych i dzieci, o których jest mowa w wierszyku?
Rodzic tak kieruje wypowiedziami dzieci, żeby uzyskać odpowiedzi: poprzez śmiech, podskoki,
klaskanie. Następnie dzieci powtarzają wspólnie z rodzicem tekst w rytmie wygrywanym na instrumencie, dzieci klaszczą, podskakują.
Na zakończenie dziecko wybiera prawidłowy obrazek .
Dziecko stara się zaprezentować widoczny na obrazku wyraz twarzy.
Zabawę powtarzamy, przedstawiając dziecku kolejne wierszyki. Dziecko recytuje je zgodnie
z rytmem proponowanym przez rodzica grającego na instrumencie
Dzisiaj po niebie płyną czarne chmury,
deszcz pada i każdy ma humor ponury.
Dziecko porusza się, przenosząc ciężar ciała z nogi na nogę; powtarzając tekst znudzonym
głosem, zgodnie z rytmem instrumentu granym przez rodzica.
Kiedy mam zły humor i kiedy mnie złość dopadnie,
jestem niegrzeczny, choć dobrze wiem, że to bardzo nieładnie.
Dziecko grozi palcem, recytując tekst oburzonym tonem, zgodnie z rytmem instrumentu.
Kiedy dziecko się boi ciemności dookoła,
wtedy mamę i tatę do siebie głośno woła.
Dzieci robią przerażoną minę i recytują tekst szeptem, zgodnie z rytmem instrumentu.
Płaczę, kiedy jest mi smutno i wszystkiego dosyć mam,
łzy mi płyną po policzkach i chcę zostać wtedy sam.
Dziecko powtarza tekst płaczącym głosem, zgodnie z rytmem trójkąta.

•• Ćwiczenia poranne – scenariusz 47

Zajęcia 1. Co jest cięższe, a co lżejsze? – zabawy z zastosowaniem wagi szalkowej.
•• Zapoznanie z wagą szalkową.
Waga szalkowa.
Dziecko ogląda wagę, nazywa jej części za rodzicem.
•• Ćwiczenia z zastosowaniem wagi szalkowej.( można wykonać z wieszaka)
Klocki: drewniane, sześcienne, miś.
Rodzic przygotowuje klocki: drewniane, sześcienne, i misia.
Rodzic mówi, że dziecko będzie porównywać wagę (masę) misia i klocków.
• Pierwsza sytuacja.
Rodzic  kładzie na lewej szalce misia, a na prawej – trzy klocki.
−− Co jest cięższe? Po czym to poznałeś ?
−− Co jest lżejsze? Po czym to poznałeś ?
• Druga sytuacja.
Rodzic kładzie na lewej szalce misia, a na prawej – cztery klocki.
−− Co jest cięższe? Co jest lżejsze?
−− Po czym poznałeś , że cztery klocki ważą tyle co miś?
(Ilość klocków musi być taka, aby ich masa równoważyła masę misia).
• Trzecia sytuacja.
Rodzic kładzie na lewej szalce misia, a na prawej – pięć klocków.
−− Co jest cięższe? Po czym to poznałeś ?
−− Co jest lżejsze? Po czym to poznałeś ?

•• Ćwiczenia w porównywaniu masy przedmiotów.
Różne przedmioty, np.: klocki, piłeczki, lalki, misie, tworzywo przyrodnicze, wagi szalkowe.
Dziecko porównuje masę wybranych przedmiotów i określa, co jest cięższe, co jest lżejsze.
•• Karta pracy, cz. 4, s. 55.
Kolorowanie w każdej parze cięższego przedmiotu. Kończenie rysowania wag według wzoru.
•• Zabawa ruchowa Waga.
Dziecko dobiera się w pary i staje naprzeciwko siebie. Podaje sobie ręce i naprzemiennie
wykonuje przysiady.

Zajęcia 2. Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw nr 19.
Szarfy.
•• Marsz po obwodzie koła, dłonie oparte na biodrach – kciuk znajduje się z przodu, a pozostałe
palce – z tyłu. (Należy zwrócić uwagę na wyprostowane plecy, wciągnięty brzuch,
wysokie podnoszenie kolan).
•• Swobodny bieg po sali, na hasło: Wichura – podbieganie przez dziecko do ściany i przyleganie
do niej plecami, ramiona ułożone w skrzydełka, brzuch wciągnięty.
•• Marsz po sali, szarfa leży na głowie, złożona na pół, odliczenie sześciu kroków, wspięcie na
palce, uniesienie ramion w górę, wdech nosem, opuszczenie ramion, wydech ustami.
•• Leżenie na brzuchu, ramiona wyprostowane (są przedłużeniem tułowia), na sygnał podniesienie
głowy i rąk z szarfą nisko nad podłogą, wytrzymanie około 5 sekund, opuszczenie głowy i rąk.
•• Siad prosty, podparty z tyłu, rozłożona szarfa leży na podłodze – zwijanie szarfy jedną
nogą, zgiętą w kolanie, przesuwając ją palcami stopy. Potem – zmiana nóg.
•• Pozycja stojąca, trzymanie szarfy za plecami jedną ręką, podniesioną do góry – łapanie
szarfy od dołu drugą ręką, opuszczoną, zgiętą w łokciu, przeciąganie szarfy rękami, naśladowanie
wycierania się ręcznikiem. Potem – zmiana rąk.
•• Ćwiczenia w parach z rodzicem : siad prosty w rozkroku naprzeciw siebie, oparcie stóp o stopy partnera,
trzymanie dwóch szarf wyciągniętymi do przodu rękami (jak do przeciągania liny),
naprzemienne pociąganie za szarfy przez ćwiczących, odchylanie się i pochylanie partnera.
•• Bieganie przez dzieci po całej sali, na której są porozkładane szarfy (gniazda). Na hasło:
Ptaszki – do gniazd – wchodzenie do szarf, układanie rąk w skrzydełka.
•• Siad klęczny na obwodzie koła, trzymanie dłońmi szarfy za końce, oparcie dłoni o podłogę
blisko kolan, odsunięcie szarfy jak najdalej (zwrócenie uwagi, aby pośladki pozostawały
oparte na piętach), głowa pochylona, znajduje się pomiędzy ramionami – kwiat się rozwija.
Powolne przesuwanie szarfy do kolan, uniesienie ramion z szarfą do góry, pogłębienie odchylenia
– kwiat jest rozwinięty.
•• Marsz po obwodzie koła, ramiona z szarfą uniesione do góry.