SCENARIUSZ 37 - 18.05.2020
TEMAT: Łąka w maju. Barwa ochronna

Cele główne
• rozwijanie mowy,
• zapoznanie ze zwierzętami żyjącymi na łące oraz z rosnącymi tam roślinami,
• rozwijanie sprawności manualnej,
• dostrzeganie piękna majowej przyrody.

Cele operacyjne
Dziecko:
• wypowiada się rozwiniętymi zdaniami,
• wymienia rośliny i zwierzęta spotykane na łące,
• wykonuje pracę plastyczną,
• dostrzega piękno majowej przyrody.

ZABAWY NA DOBRY POCZATEK

•• Karta pracy, cz. 4, s. 36−37.
Oglądanie obrazka. Określanie, co dzieje się na łące w maju. Oglądanie zdjęć zwierząt, nazywanie
ich.
•• Słuchanie piosenki Wiosna na łące (sł. i muz. Jolanta Kucharczyk).
Nagranie piosenki, 

I. Dziś na łąkę przyszła Wiosna
w kwiecistej sukience,
budzi maki i stokrotki,
jaskry i kaczeńce.
Ref.: Ptaki trele wyśpiewują,
świeci ciepłe słońce,
w rosie kąpią się biedronki.
Wiosna już na łące!
II. Świerszcz zielone stroi skrzypce,
da dziś pierwszy koncert.
Tańczą pszczoły i motyle,
żabki i chrabąszcze.
Ref.: Ptaki…
III. Tak się wszyscy cieszą wiosną,
tańczą i śpiewają,
nawet krecik wyszedł z norki,
z myszką pląsa żwawo.
Ref.: Ptaki…

• Określenie charakteru melodii piosenki. Zaznaczanie klaśnięciem
pierwszej miary taktu. Uniesienie ręki na początku refrenu.
• Rozmowa na temat tekstu piosenki.
Rodzic pyta:
−− Kto przybył na łąkę?
−− Co zaczęło się dziać na łące, kiedy przyszła wiosna?
−− Co to znaczy, że świerszcz stroi skrzypce?
−− Wymień mieszkańców łąki, o których jest mowa w piosence.
Rozmowę na temat treści piosenki można połączyć z oglądaniem obrazków/zdjęć przedstawiających
jej mieszkańców oraz występujące na niej rośliny. Inną propozycją jest wykonanie
na tablicy łąki z karbowanej zielonej bibuły, na której dziecko umieści zrobione
samodzielnie podczas działań plastycznych rośliny i mieszkańców łąki.
• Nauka refrenu na zasadzie echa muzycznego.

•• Ćwiczenia poranne – zestaw nr 35.
dowolny instrument.
• Zabawa orientacyjno-porządkowa Owady na łące.
Dziecko porusza się w różnych kierunkach sali na palcach, naśladując głosem ciche brzęczenie.
Na dźwięk tamburynu przykuca– owady odpoczywają na kwiatach. Na dwa dźwięki tamburynu ponownie porusza się po sali.
• Ćwiczenie dużych grup mięśniowych Bukiety kwiatów.
Dziecko spaceruje po łące, co pewien czas schyla się i zrywa kwiatek. Na hasło: Bukiety
kwiatów zatrzymuje się i podnosi do góry raz prawą, raz lewą rękę. Prezentuje swój bukiet.
• Zabawa ruchowa z elementem równowagi Bocian chodzi po wysokiej trawie.
Dziecko chodzi po sali, wysoko unosząc kolana. Po kilku krokach zatrzymuje się, staje na jednej
nodze, drugą ma opartą o kolano nogi, na której stoi. Porusza złączonymi przed sobą
rękami wyobrażającymi dziób bociana i powtarzają słowa: Kle, kle, kle, żabki mi się chce.
• Zabawa ruchowa z elementem skoków Ostrożne żabki.
Dziecko-żabka porusza się, skacząc w przysiadzie. Hasło Nie ma bociana jest sygnałem, że
niebezpieczeństwa nie ma, żabka może skakać dalej.
• Zabawa bieżna Próbujemy złapać motyla.
Dziecko biega. Na hasło Hop! wyskakuje w górę z klaśnięciem nad głową.
• Maszeruje po obwodzie koła we wspięciu na palcach – wysoko, a potem w przysiadzie – nisko.

Zajęcie 1. Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Zabawa w chowanego.
•• Przedstawienie bohaterów opowiadania: żaby, biedronki, konika polnego, motyla cytrynka.
•• Podział nazw bohaterów opowiadania nasylaby.
•• Podział nazw: żaba, motyl na głoski.
•• Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Zabawa w chowanego.
Książka (s. 74–77) dla dziecka.
Za lasem płynie strumyk, za strumykiem rozpościera się łąka, na łące rosną zielona trawa
i stokrotki o biało-żółtych kwiatach. I jeszcze wiele innych kolorowych kwiatów i zielonych roślin.
Pewnego dnia biedronka, żabka, konik polny i motyl cytrynek bawili się na łące w chowanego.
– Jeden, dwa, trzy... – mała biedroneczka odliczyła do dziesięciu i rozejrzała się dookoła. –
Zaraz was znajdę – zawołała, pewna siebie.
Po chwili wykrzyknęła radośnie: – Widzę cię, żabko! Siedzisz pod liściem mlecza!
Biedronka sfrunęła na liść i zajrzała pod spód.
Coś takiego! Żabki tam nie było. Wszędzie tylko zielone źdźbła trawy i liście roślin łąkowych tak
samo zielone jak żabka.
„To nie ten liść” – pomyślała i przeniosła się na sąsiedni, a potem na kolejny.
O! Coś zielonego mignęło jej przed oczami! Biedronka rozpostarła małe skrzydełka. – Mam
cię, koniku polny! Siedzisz między koniczynkami! Widzę cię! Zaraz będziesz zaklepany – ucieszyła
się z odkrycia.
– I hop! – biedroneczka usiadła na listku koniczyny.
„Znowu nic?” – nie mogła się nadziwić, że pośród zieleni nie ma nawet śladu konika polnego.
– Zdawało mi się – westchnęła, jednak już po chwili uśmiechnęła się szeroko. „Cytrynka na
pewno znajdę. Jest większy od konika polnego i ruchliwszy od żabki” – pomyślała.
Wzbiła się w górę, żeby objąć wzrokiem całą łąkę. Żółty kolor przyciągnął jej uwagę.
– Jest! Widzę cię, motylku!
Już po chwili siedziała na płatku stokrotki. Jednak to był tylko kwiat, a dookoła – tysiące
podobnych. Czy któryś z nich był motylem cytrynkiem? Z pewnością nie.
– Żabka, konik polny i motylek poszli sobie, a mnie zostawili – powiedziała rozczarowana
biedronka. Zrobiło się jej bardzo przykro, że przyjaciele tak z nią postąpili.
– Mylisz się, biedroneczko – odezwał się mądry ślimak. – Twoi przyjaciele wciąż są na łące.
Trudno znaleźć zieloną żabkę i zielonego konika polnego pośród zielonej trawy. Niełatwo też
wypatrzyć żółtego motyla, gdy łąka żółci się od kwiatów. Tak jednak powinno być. Barwa chroni
twoich przyjaciół przed niebezpieczeństwem. Ci, którzy na nich polują, mają wielki kłopot
z odróżnieniem motyla od kwiatka albo konika polnego czy żabki od zielonych liści.
– To prawda – z zieleni wyskoczyli roześmiani przyjaciele biedronki: żabka i konik polny.
– Najprawdziwsza prawda – potwierdził motylek cytrynek i wyfrunął z kępy żółtych jaskrów.
– Nie przejmuj się, biedroneczko, że nas nie znalazłaś. Teraz ja będę szukał. Ukryj się
dobrze. Żabka i konik polny też.
Biedronka ucieszyła się z takiej zamiany. Ale gdzie znaleźć kryjówkę? Dookoła tyle zieleni.
Czerwona biedronka w czarne kropki będzie widoczna z daleka.
Szczęśliwie brzegiem rzeki szła uśmiechnięta od ucha do ucha Ada. Usiadła na skraju łąki,
żeby odpocząć. Miała na sobie czerwone spodenki w czarne kropeczki.
Biedroneczka aż wstrzymała oddech z zachwytu. – Lecę – powiedziała sobie. Skrzydełka, choć
małe, poniosły ją na skraj łąki. Usiadła leciutko na pięknych spodniach dziewczynki i... znikła.
A może wciąż tam siedzi. Jak myślicie?

•• Rozmowa na temat opowiadania.
Rodzic. pyta:
−− W co bawili się: żabka, konik polny, biedronka i motylek cytrynek?
−− Dlaczego biedronka nie mogła odnaleźć przyjaciół?
−− Co to jest barwa ochronna?
Ubarwienie ochronne czy maskujące polega na upodobnieniu się barwą ciała do środowiska
życia danego zwierzęcia. Ubarwienie ochronne jest rozpowszechnione wśród zwierząt,
takich jak niedźwiedź polarny, pasikonik, rzekotka drzewna.

•• Ćwiczenia z tekstem.
Książka (s. 74–77) dla dziecka
Dziecko słucha tekstu czytanego przez rodzica..
Czyta tekst umieszczony pod ilustracjami.
•• Zabawa ruchowa Żabie zabawy.
Na hasło Żabki skaczą, dziecko naśladuje żabie skoki. Na hasło Żabki pływają, wykonuje siad
klęczny, chowa głowę w ramionach, pochyla się do przodu.

Zajęcie 2. Majowa łąka – praca plastyczna.
•• Ilustrowanie ruchem i głosem opowiadania rodzica:
Był piękny wiosenny dzień i przedszkolaki wybrały się na spacer na pobliską łąkę (dziecko maszeruje
 w różnych kierunkach sali). Słońce mocno świeciło, a wiatr rozdmuchiwał nasiona mniszka
pospolitego i innych roślin (dziecko chodzi na czworakach i dmucha na rośliny). Nagle dzieci
usłyszały pierwsze odgłosy. To pracowite pszczółki krążyły nad kwiatkami, szukając najpiękniejszych
okazów, aby zebrać z nich nektar (dziecko lata jak pszczółki, machając rękami – skrzydełkami),
wesoło bzyczały, nawołując się nawzajem (naśladujje bzyczenie pszczół: bzz, bzz, bzz). Na
listkach koniczyny siedziały koniki polne, poruszając śmiesznie łapkami, z których strząsały resztki
porannej rosy (dziecko siedzi, porusza w dowolny sposób kończynami), cykając cichutko (naśladuje
dźwięk: cyt, cyt). Nagle, zupełnie nie wiadomo skąd, pojawiły się żaby (dziecko naśladuje
skakanie żabek), które kumkały głośno (naśladują kumkanie: kum, kum, kum), jakby ostrzegały się
przed jakimś niebezpieczeństwem. Miały rację, że były takie zdenerwowane, bo na łące pojawiła się
para bocianów. Chodziły, wysoko unosząc nogi (naśladuje chód bociana), z szeroko rozłożonymi
skrzydłami, i rozglądały się na boki, co chwilę przystawały i pochylały się, szukając czegoś w trawie.
Ponieważ niczego nie mogły znaleźć – klekotały ze złością (naśladuje głos bocianów – kle, kle, kle).
Wysoko nad łąką krążył skowronek, śpiewając wiosenną piosenkę (naśladuje śpiew skowronka:–
dzyń, dzyń, dzyń), odpowiadał mu wróbel (naśladuje głos wróbla: – ćwir, ćwir, ćwir), który przysiadł
zmęczony na pobliskim drzewie w poszukiwaniu pokarmu dla swoich głodnych dzieci. Czekały one
niedaleko w gniazdku, piszcząc:… (naśladuje kwilenie piskląt: pi, pi, pi), aby jak najszybciej przyniósł
im cos do jedzenia. Dzieci już miały wracać do przedszkola, kiedy zobaczyły ślimaka, który
wolno sunął po trawie. Gdy tylko napotkał na jakąś przeszkodę, szybko chował się do domku, który
niósł na grzbiecie. Dopiero po chili wystawiał głowę i rozglądał się dookoła (dziecko naśladuje zachowanie ślimaka). Nad łąką latały kolorowe motyle, co pewien czas siadając na kwiatkach (dziecko naśladujeruch latających motyli). Przyglądała im się z zaciekawieniem wrona, siedząca na pobliskiej
wierzbie i głośno kracząca z zachwytu (naśladuje krakanie: krrrra, krrr). Wiosenny wietrzyk poruszał
trawą , kwiatami i gałązkami drzew, szumiąc wesołe piosenki szszsz… szszsz… szszuuu…(wyda
szumiące dźwięki, kołysząc uniesionymi rękami).
Dzieci były zadowolone ze spaceru. Wróciły pełne wrażeń do przedszkola (maszeruje ),
gdzie czekał już na nie pyszny obiadek.
•• Zapoznanie ze sposobem wykonania prac.
Dla dziecka: wyprawka, karta 23, nożyczki, klej.
• Wycinanie z karty pasa w kolorze zielonym. Składanie pasa według instrukcji.
• Przyklejanie wiosennych kwiatów-naklejek według instrukcji (od największych do najmniejszych).
• Wykonanie prac przez dziecko.