SCENARUUSZ 30 -  07.05.2020
TEMAT :  Moja ojczyzna . Zakochany w syrenie

Cele główne
• rozwijanie mowy,
• poznawanie historii powstania Warszawy,
• rozwijanie sprawności manualnej,
• rozwijanie aktywności twórczej.
Cele operacyjne
Dziecko:
• wypowiada się całymi zdaniami,
• wie, jak powstała Warszawa,
• wykonuje pracę plastyczną,
• działa twórczo.
ZABAWY NA DOBRY POCZĄTEK

•• Oglądanie widokówek, książek, albumów o Warszawie.
Widokówki, albumy, książki o Warszawie.
Dziecko ogląda przygotowany przez rodzica materiał, dzieli się swoimi spostrzeżeniami. Swobodnie opisuje charakterystyczne miejsca Warszawy.

•• Ozdabianie napisu Polska.
Napis Polska, szablon literowy, kontur mapy Polski, kredki.
Dziecko podaje nazwę kraju, w którym mieszka, kończy zdanie Polska to… Rodzic. zapisuje propozycje dziecka na konturze mapy Polski.

Dziekoi dostaje napis Polska i ozdabia go według własnego pomysłu.
•• Ćwiczenia poranne – zestaw nr 34.
Bębenek.
• Zabawa orientacyjno-porządkowa Hop – bęc.
Dziecko maszeruje w różnych kierunkach po pokoju. Na hasło: Hop wyskakuje w górę, a na hasło:
Bęc – przykuca. Po wykonaniu tych czynności ponownie przechodzi do marszu.
• Ćwiczenia dużych grup mięśniowych Sięgnij jak najwyżej.
Dziecko wspina się na palce, wyciąga ręce naprzemiennie w górę, aby sięgnąć jak najwyżej;
następnie wykonuje siad klęczny, przyciska głowę do kolan – stara się zwinąć w jak
najmniejszą kulkę.
• Ćwiczenia nóg Jak sprężynka.
Dziecko wykonuje rytmiczne przysiady i wspięcia w tempie uderzeń przez rodzica w bębenek.
• Ćwiczenie równowagi Kto potrafi?
Dziecko dotyka prawym łokciem lewego kolana i odwrotnie; wytrzymuje chwilę w tej pozycji.

Zajęcia 1. Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Zakochany w syrenie.
•• Oglądanie mapy Polski.
Fizyczna mapa Polski.
Dziecko ogląda mapę. Rodzic  wyjaśnia, co oznaczają poszczególne kolory. Odszukują Wisłę,
Bałtyk i Warszawę (Rodzic pomaga w razie problemów).
Rodzic wskazuje miejscowość zamieszkania dzieci.
•• Słuchanie opowiadania.
Książka (s. 72–73) dla  dziecka.
Ada wróciła z tatą z przedszkola i od razu zaczęła opowiadać o wydarzeniach dnia.
− Dzisiaj rysowaliśmy Syrenkę – powiedziała.
− Taki stary samochód? – zdziwił się Olek, który wiedział wszystko o dawnych modelach
samochodów takich jak trabant, syrenka i warszawa.
− Sarenkę? – zapytała mama, która w tym czasie miksowała truskawki i nie dosłyszała głosu
córeczki.
− Ojejku, nikt mnie nie rozumie – westchnęła Ada i rozwinęła swój rysunek.
− Syrenka warszawska! Kobieta z ogonem ryby i z tarczą − zawołał Olek. − Znam ten pomnik,
bo byliśmy tam z klasą.
− Jeśli chcesz, to opowiem ci legendę o tym pomniku i o powstaniu Warszawy − zaproponowała
Ada.
− Chcę.
Ada wyjęła jedną ze swoich małych lalek i owinęła jej nogi wstążką, tak, żeby przypominała
ogon ryby. Zaczęła opowiadać:
33
− W pewnej wiosce żyła sobie piękna syrena, która nie była zwykłą dziewczyną, bo zamiast
nóg miała płetwę. Mieszkała w rzece Wiśle. Czasami wychodziła na brzeg, żeby rozczesać włosy…
− Ada udawała, że rozczesuje lalce blond czuprynę. – Syrenka pięknie śpiewała i czarowała
swoim głosem rybaków.
Ada odszukała drugą lalkę, której kiedyś obcięła włosy, podała ją Olkowi i powiedziała:
− To będzie rybak. Ma na imię Wars.
− Ja mam go udawać?
− Tak.
− I co mam robić? – zapytał Olek.
− Masz być zakochany – wyjaśniła Ada.
− Ja?
– Tak! Wars zakochał się w syrenie i uratował ją przed innymi rybakami. Oni zarzucili na
nią sieci, bo chcieli ją zanieść królowi, żeby dostać dużo pieniędzy. Zatkali sobie uszy, żeby nie
słyszeć jej śpiewu.
− A co by się stało, gdyby usłyszeli?
− Ten, kto ją usłyszał, wchodził do rzeki i już nigdy nie wracał. Zwykli ludzie nie mogą żyć
pod wodą.
− Wiem. Ludzie mają płuca, a ryby skrzela. Dzięki temu ryby mieszkają pod wodą. I ta twoja
syrena też.
Ada przyniosła z kuchni pustą siatkę po cebuli, która przypominała sieć i wrzuciła do niej
swoją lalkę.
− Uratuj mnie, piękny rybaku, a zaśpiewam ci najpiękniejszą pieśń na świecie! – powiedziała.
− Nie śpiewaj mi, bo wpadnę do Wisły i nie wrócę! Zatkałem sobie uszy – powiedział Olek.
− Ojej! Już dawno wyjąłeś sobie zatyczki z uszu i dlatego jesteś zakochany. Taka jest legenda,
a my się tylko bawimy. Ratuj syrenę!
− Zakradnę się nocą, kiedy inni rybacy będą spali i rozetnę sieci. Będziesz mogła wrócić do Wisły.
− Pospiesz się, bo nie mogę żyć długo bez wody! – pisnęła Ada.
Olek wyplątał syrenę z cebulowej sieci i powiedział:
− Jesteś wolna. Możesz wracać do domu.
− Dziękuję ci, dzielny rybaku? Jak masz na imię?
− Olek.
− Przecież się bawimy! – przypomniała Ada.
− No dobrze… mam na imię Wars. A ty, jak masz na imię, piękna panno?
− Jestem Sawa. Widziałam cię wiele razy na brzegu rzeki.
− Przychodziłem tu łowić ryby, ale zawsze czekałem na ciebie. Jesteś taka piękna.
− Och! Rybacy tu biegną! Zobaczyli, że mnie uwolniłeś! Nie wyjdę już na brzeg Wisły, chyba,
że waszej wiosce będzie groziło wielkie niebezpieczeństwo. Wtedy was obronię! Żegnajcie!
− Żegnaj! – powiedział Olek.
− Przecież ty masz iść ze mną, bo mnie kochasz – przypomniała Ada.
− Idę z tobą, Sawo! – zawołał Olek.
Po chwili obie lalki wylądowały pod tapczanem, który udawał rzekę Wisłę.
Ada opowiadała dalej:
− Wars i Sawa zniknęli pod wodą, i nikt ich już nie widział. Na miejscu wioski powstało miasto
Warszawa, w którym mieszkamy – zakończyła.
− Wiesz co, może pójdziemy w sobotę z mamą i tatą obejrzeć pomnik Syrenki nad Wisłą?
Sprawdzimy, czy ma skrzela.
− Mówiłeś, że byłeś tam z klasą.
− Ale chcę iść jeszcze raz.
− Hm… ty chyba naprawdę zakochałeś się w tej Sawie – zachichotała Ada.

•• Rozmowa na temat opowiadania.
Rodzic pyta:
−− O czym dowiedziała się Ada w przedszkolu?
−− Kto pomógł jej przedstawić legendę?

•• Wspólne opowiadanie legendy o powstaniu Warszawy.
Dziecko i rodzic sztafetowo opowiadają legendę – kiedy  dziecko przerywa , rodzic w tym miejscu zaczyna.
•• Karta pracy, cz. 4, s. 29.
Rysowanie po śladach rysunku Syreny i fal.

•• Czytanie tekstu w książce.
Książka (s. 72–73) dla  dziecka.
Dziecko czyta tekst. Stara się czytać  głośno i wyraźnie.

•• Zagadki pantomimiczne Co można tam robić?  Mapa Polski.
Rodzic pokazuje na mapie określone rejony Polski i mówi  w jakim miejscu się znalazły, np.: góry, jeziora, las, morze. Prosi, aby dziecko pokazało, co można robić w tych miejscach.

Zajęcia 2. Piękny jest nasz kraj – twórcza zabawa plastyczna.
•• Wybieranie spośród obrazków, zdjęć (wycinanie z kolorowych czasopism) różnych zakątków
naszego kraju tych, które dzieciom podobają się najbardziej. Omawianie, co one
przedstawiają; uzasadnianie swojego wyboru.

•• Wykonanie pracy plastycznej.
Dla  dziecka zdjęcia lub obrazki (wycięte z czasopism) przedstawiające różne miejsca
Polski, pastele olejne, kartki, klej.
Zaproponowanie wykonania obrazka przedstawiającego miejsca, które dzieciom się podobają,
z jednoczesnym uchwyceniem różnorodności polskiego krajobrazu.
• Pokaz i omówienie sposobu wykonania pracy przez rodzica :
   Samodzielne działanie dziecka; naklejanie pośrodku kartki zdjęcia lub obrazka (wyciętych
z kolorowych czasopism) wybranego przez dziecko; dorysowywanie – według pomysłów
dziecka – z każdej strony pastelami olejnymi brakujących elementów w taki sposób, aby
z naklejonym elementem tworzyły jedną całość.
• Oglądanie i omówienie wykonanej pracy dziecka - wyjaśnienie, jakie elementy dorysowało i dlaczego zwrócenie uwagi na spójność elementów narysowanych przez dziecko i naklejonego fragmentu.

     •• Zabawa ruchowa Statki płyną po rzece. skakanka lub sznurek.
Rodzic proponuje spacer wzdłóż Polskich rzek.
Dziecko idzie wzdłóż ułożonej na dywanie skakanki lub sznurka w kształcie " wijącej się"  rzeki Odry lub Wisły. 
SPACER
Podczas spaceru wskazywanie godła na budynkach państwowych; nazywanie,
co się w nich znajduje (przedszkole, szkoła, poczta…).