SCENARIUSZ 15  - 15.04.2020
TEMAT : WIOSNA NA WSI - TYLE STÓP, TYLE KROKÓW.

Cele główne

•	rozwijanie umiejętności mierzenia,

•	mierzenie długości stopami, krokami,

•	rozwijanie sprawności fizycznej.

Cele operacyjne

Dziecko:

•	dostrzega, że – mimo różnic w ułożeniu – drogi są nadal tej samej długości,

•	mierzy dywan stopa za stopą, krokami,

•	aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach gimnastycznych.

ZABAWY NA DOBRY POCZĄTEK

••	Ćwiczenia ortofoniczne na podstawie wiersza Teresy Fiutowskiej Podwórkowa awantura.

Kura gdacze, kaczka kwacze –
goni kurę mokrą raczej.
Gęś też syczy, kogut pieje.
Gwałtu! Rety! Co się dzieje?
Ryczy krowa, świnia kwiczy,
a indyk się rozindyczył.
Kot mysz goni, głośno miauczy.
– Dość awantur! Już wystarczy! 
Tak pies Burek głośno szczeka i
 już słychać go z daleka.
Koza meczy: mee, mee, mee…
– Czego psisko mądrzy się?
Dla ochłody – wiadro wody
poleją na głowy, brody!
Wyszły z mody awantury!
A sio, gęsi, a sio, kury! –
Powiedziała, co wiedziała,
białą brodą pokiwała,
pochyliła nisko rogi.
– Cisza! Spokój! Zejść mi z drogi!
Awantura się skończyła,
bo ta koza groźna była.

Rodzic  wyjaśnia niezrozumiałe zwroty, a następnie pyta:

−−  Które zwierzęta brały udział w podwórkowej awanturze?
−−  Jakie zwierzę próbowało je uspokoić? W jaki sposób to zrobiło?

 Rodzic zwraca uwagę na głosy, jakie wydawały zwierzęta. -przypomnienie i naśladowanie tych głosów 

••	Karta pracy, cz. 4, s. 6.
Naśladowanie głosów zwierząt przedstawionych na zdjęciach. Otaczanie zieloną pętlą zwierząt, które mają dwie nogi, a czerwoną pętlą tych, które mają cztery nogi. Nazywanie zwierząt, które są w jednej pętli  i tych, które są w drugiej pętli.
Rysowanie kotków według wzoru. Kolorowanie drugiego kotka, licząc od lewej strony.
••	Podział na sylaby i na głoski nazw zwierząt z wiejskiego podwórka.

••	Opowieść ruchowo - ortofoniczna  przy muzyce – Wycieczka na wieś.
Odtwarzacz CD, nagranie wesołej melodii, bębenek.

Nadeszła wiosna. Na wsi jest zielono i radośnie. (Dziecko maszeruje w rytmie wybranego przez niego nagrania wesołej melodii). Odwiedzamy wiejską zagrodę. Straszny tutaj gwar. Widać domowe zwierzęta: owce, krowy, świnie, kaczki, gęsi, kury, indyki. (rodzic wymienia nazwy gatunków zwierząt, dziecko naśladuje ich charakterystyczne głosy).
Patrz, przyfrunęły bociany. Wysoko na dachu domu mają swoje gniazdo. (Dziecko robi daszek nad oczami, spoglądają w górę. Następnie w rytmie bębenka porusza się naśladując charakterystyczne ruchy i klekot bociana).
Za płotem gospodarstwa widać pole. Rośnie na nim zboże. Zamieniamy się w trawy i kłosy zbóż. (Dziecko przechodzi do przysiadu,  ciche dźwięki bębenka. Na hasło: Rośniemy, dźwięki stają się coraz głośniejsze, dziecko powoli wstaje).
Na łące pojawiają się zające. Małe zajączki chcą się bawić. Chowają się w trawie. Widać ich duże uszy. (Charakterystyczny rytm bębenka zachęca do podskoków – dziecko naśladuje ruchy zajączka . Ponownie słychać nagranie wesołej melodii). W ogrodach kwitną piękne kwiaty, ich kielichy otwierają się do słoneczka. (Unosi ręce w górę, naśladuje otwierające się do słońca kielichy kwiatów). Za domem jest sad. Przez chwilę odpoczniemy w cieniu drzew, słuchając świergotu ptaków. (Dziecko kładzie się na plecach. Umieszcza ręce na przeponie i miarowo oddycha).

II

Zajęcia 1. Długi, krótki – ćwiczenia w mierzeniu długości.

••	Ćwiczenia dotyczące zrozumienia stałości miary.
       sznurki , lub wstążki  w dwóch różnych kolorach.

Rodzic układa ze sznurka dwie drogi (każda składa się ze sznurka w dwóch kolorach , np. droga czerwona i droga żółta ) :

 •	Dwie drogi równoległe  -  rodzic. pyta:

−−  Czy obie drogi mają taką samą długość?

•	Jedna z dróg zakręca
.

−−  Czy teraz drogi mają taką samą długość?
−−  Dlaczego uważacie, że czerwona droga jest dłuższa?

•	Rodzic wraca jeszcze raz do pierwszego przypadku.

−−  Czy drogi mają taką samą długość?
−−  Dlaczego tak uważacie?

•	Jedna z dróg zakręca.

−−  Czy drogi nadal mają taką samą długość?
−−  Jak można udowodnić, że są tej samej długości?

(Drogi mają taką samą długość, bo nadal są te same sznurki tylko przesunięte).

••	Mierzenie szerokości dywanu stopa za stopą. Mały dywan.

Dziecko i rodzic kolejno mierzą szerokość dywanu, stawiając stopę przed stopą (palce jednej stopy dotykają pięty drugiej stopy) i głośno licząc. 

−−  Dlaczego wyszły nam różne wyniki?

−−  Czy nasze stopy są jednakowej długości?

••	Mierzenie długości dywanu krokami.

Dziecko i rodzic kolejno mierzą długość dywanu krokami, które głośno liczą

−−  Dlaczego wyszły nam różne wyniki?
−−  Z czym jest związana długość waszych kroków?  ( wzrost )

••	Pokaz linijki, miarki krawieckiej . Linijka, mały dywan.

Rodzic z dzieckiem mierzą linijką długość małego dywanu.

••	Karta pracy, cz. 4, s. 7.

Olek i Ada zastanawiają się, która tasiemka jest dłuższa. Zastanówcie się, jak to sprawdzić. Kolorowanie tasiemek. Kończenie rysowania kurcząt według wzoru. Kolorowanie trzeciego kurczęcia, licząc od prawej strony.

Zajęcia 2. Ćwiczenia gimnastyczne Gazety , garnek.

••	Zabawa ożywiająca.
Dziecko biega z  potrząsaniem gazetą trzymaną oburącz w górze. Na mocne uderzenie w tamburyn i zapowiedź: Burza, zatrzymuje się i – przyjmując dowolną pozycję – chroni się przed zmoknięciem, wykorzystując gazetę
.
 Część główna. - DZIECKO :

••  Stoi w rozkroku, trzymając oburącz złożoną gazetę – w skłonie w przód wymachuje gazetą w tył i w przód. Po kilku ruchach prostuje się i potrząsa gazetą w górze.

••	Wykonuje klęk podparty, dłonie ma na gazecie, skierowane palcami do wewnątrz – przy zgiętych w łokciach rękach opada tułowiem w przód, dotkają gazety brodą i powracają do pozycji wyjściowej.

••	W leżeniu przodem – unosi gazetę trzymaną za końce oburącz (ręce zgięte w łokciach, skierowane w bok), dmucha na gazetę i wprowadza ją w ruch.

••	Kładzie gazetę na podłodze, zwija ją po przekątnej w rulonik i przeskakuje przez nią bokiem z jednej strony na drugą, od jednego końca do drugiego (ćwiczenie można urozmaicić  łącząc się w dwójki,  – dziecko i rodzic układają ruloniki jeden z drugim i kolejno wykonują skoki, zachowując odstępy).

••	W staniu, ruloniki trzyma za końce, z przodu – przekłada nogę przez rulonik, wytrzymuje w staniu jednonóż, wykonując dowolne ruchy uniesioną nogą, a następnie tą samą drogą przej-ście do pozycji wyjściowej (ćwiczenie należy wykonać prawą nogą i lewą nogą, na zmianę).

••	Ugniata gazetę tak, aby powstała kulka (piłki) – rzuca kulką i chwyta ją w miejscu, w chodzie, w biegu; rzuca i chwyta, wykonując dodatkowe zadania, np.: przed chwytem wykonuje klaśnięcie, dotyka ręką podłogi, robi rękami młynek, wykonują obrót itp.

••	W leżeniu przodem – przetacza kulkę z ręki do ręki, podrzuca kulki oburącz, jednorącz.

••	Maszerują z kulką na głowie .
••	Wyścigi szeregów – dzieci poprawiają swoje kulki i wkładają między kolana. Na sygnał zamieniają się miejscami, skacząc obunóż skokiem kangura. Wygrywa szereg, w którym zawodnicy pierwsi ukończyli wyścig i nikt w czasie skoków nie zgubił kulki. Zabawę powtarzamy kilka razy. Możemy wprowadzić współzawodnictwo przy jednakowej liczbie uczestników w zespołach.
••	Ćwiczenia korektywne i uspokajające.
Dziecko maszeruje we wspięciu na palcach, z kulką na głowie, i przechodzi do siadu skrzyżnego.
•	W siadzie skrzyżnym – wykonuje skręty głową w prawo, w tył i w lewo, w tył.
•	W siadzie podpartym, kolana mają rozchylone, kulki położone między stopami – podrzuca kulki stopami, chwytają rękami.
•	W marszu, kulki trzymane w dłoni (prawej, lewej) – ćwiczenie oddechowe – wykonuje wdech nosem i próbuje zdmuchiwać kulki z dłoni.

••	Karta pracy, cz. 4, s. 8.
Kolorowanie tak samo puzzli ze zdjęciami dorosłych zwierząt i ich dzieci. Nazywanie mam i ich dzieci. Czytanie całościowe nazw zwierząt przedstawionych na zdjęciach sam. Naklejanie ich zdjęć w odpowiednich miejscach.

••	Zabawa wyrabiająca szybką reakcję na ustalony sygnał – Kwoka i kurczątka.
Bębenek, sznurki ( lub kółka itp), karteczki z cyframi od 1 do 6.
Rodzic trzyma w ręku karteczki z cyframi. Na podłodze są rozłożone koła (np. ze sznurków ) w których znajdują się karteczki ( w każdej inna ilość odpowiadająca cyfrom )  Dziecko maszeruje w określonym kierunku, w rytmie bębenka, między obręczami – kurczątko wychodzi na spacer. Na ustalony sygnał – mocne uderzenie w bębenek – rodzic unosi w górę szablon dowolnej cyfry. Kurczątko zajmuje miejsce przy kółku w którym znajduje się  tyle karteczek, ile wskazuje cyfra i dziecko klaszcze tyle razy ile  jest ułożonych karteczek..

 •• Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Lite-ry i liczby, cz. 2, s. 68.
Czytanie tekstu  przez dziecko . Odszukiwanie zdjęć zwierząt i naklejanie ich w odpowiednich miejscach.